تقویم‌ها ورق خوردند و قوای باصلابت، زوال نگونبختان را ورق زدند تا دفتر جام جهانی به برگ آخر برسد و فینالیست‌ها بر قوس کجاوه به نظاره جام بنشینند.
امشب در نیوجرسی وقتی ماه به آمین‌خوان نیایش توپچی‌ها مبدل شود، ۲۲ تفنگدار با ستاره‌هایی بر پیشانی، دنیا را روی سر خود می‌گیرند و برای سفر به ته و توهای تاریخ جان می‌دهند.
امشب با سوت قاضی اهل اسلوونی بازماندگان سیلاب مهیب به قفس‌های توری یورش می‌برند تا کار را یکسره کنند و با دست پر به سرزمین‌های آبا و اجدادی خویش برگردند.
امشب لیونل اسکالونی در دوزخ ینگه دنیا به ملاقات دلا فوئنته می‌رود و بی‌آنکه هق‌هق شکایت خود را از ابرهای باران‌زا به گوش‌ها برساند برای زمینگیر کردن پیرمرد اسپانیایی در منتهای تاریکی به روشنایی چنگ خواهد زد.
امشب لئو مسی پیش چشم فوج‌فوج دوآتشه پیدا و زائر ناپیدا در ۳۹ سالگی دوباره متولد خواهد شد و برای قدم نهادن در مسیر مارادونای فقید، جهان را در پلک به‌هم زدنی دریبل خواهد زد. امشب یامال پسرک معصوم کوچه‌های بارسلون با اشارتی کام سربازان آمریکای لاتین را تلخ می‌کند و در ظلمت غلیظ تقدیر سراغ جاودانگی را می‌گیرد.
یک سو آلبی سلسته خرافاتی و سوی دیگر لاروخای منطق‌گرا. یک سو چشم‌های مضطرب اولتراهای آندلس و سوی دیگر قلب‌های ملتهب هولیگان‌های آرژانتین. هیچ کس نمی‌تواند حدس بزند کدام کلنل‌ با ترکه انار رقیب تا بن دندان مسلح را تنبیه می‌کند و کدام لشکر پاکباخته از خاکریزهای بلند رد خواهد شد و خوشبختی را همراه کوکای تگری تا ته خواهد نوشید.
صبوری می‌کنیم و چشم انتظار آخرین اپیزود فستیوال آرزوها می‌مانیم تا ببینیم گردنه‌های صعب‌العبور چگونه با بوی باروت مردان نامیرا طی خواهد شد. آرژانتین یا اسپانیا؟ برون‌گرایی سورئالیست‌ها یا درون‌گرایی رئالیست‌ها. صدای رگبار که در گوش‌ها بپیچد جهان در بهتی عمیق فرو خواهد رفت و چشم‌های نافذ نیوجرسی به بیننده هزار و یک تابلو تماشایی بدل خواهد شد... و این هیمنه فینالی خوفناک است که به ملال و استیصال جهان غرقه در آشوب و بلوا به قدر یک ملاقات پایان خواهد داد.